เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 297 การเยียวยาจิตใจ
“นี่เจ้า กดให้ถึงสามรอบแล้วนะ เจ้าเด็กนี่ อย่าได้คืบจะเอาศอกให้มากเกินไปนักเลยได้หรือไม่”
“โธ่ ฝีมือของศิษย์พี่หญิงกระบี่ไผ่ดีออก อีกทั้งท่านเองก็ไม่ได้มีงานทำอันใด นวดเพิ่มอีกสักสองสามรอบก็ไม่ได้เปลืองแรงเสียหน่อย……”
เย่เฟิงนอนอยู่บนเตียงของจู๋เจี้ยน ไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้นมา เอ่ยด้วยท่าทางเกียจคร้าน
หน้าผากของจู๋เจี้ยนเต็มไปด้วยเหงื่อ เมื่อได้ยินเขากล่าวเช่นนั้นก็ยิ่งบันดาลโทสะ
เจ้าเด็กนี่ ผิวหนังหนาหยาบกร้านนัก หากไม่ออกแรงให้เต็มที่ ก็อย่าหวังว่าจะหาจุดชีพจรหรือเส้นลมปราณเจอเลย
ในสำนักชิงอวิ๋น นางถือว่าเป็นแพทย์ที่มีฝีมือคนหนึ่ง
แม้นางจะคุ้นเคยกับเส้นลมปราณและจุดชีพจร การนวดของนางย่อมให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าผู้อื่นอยู่บ้าง……
แต่แพทย์หามีใครเขาใช้งานกันแบบนี้ไม่? คิดว่าข้าเป็นอะไรกัน