กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 265 บทเพลงตัดขั้วตับไต
ทั้งที่เป็นเพียงกู่ฉินตัวหนึ่ง แต่เย่เฟิงกลับได้ยินเสียงของเครื่องดนตรีมากกว่าสิบชนิดออกมาจากมัน
เปรียบเทียบกับการแสดงของนิกายสุขาวดีที่เคยเห็นในทะเลตะวันออกแล้ว ระดับของมันสูงส่งขึ้นไปอีกไม่รู้กี่เท่า
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ หญิงสาวที่ร่ายรำอยู่เบื้องหน้านี้...
แขนเสื้อพัดพริ้วไหว ยอดเขาสีขาวโพลนผุดผาด
คิ้วโก่งดั่งคราม ริมฝีปากนุ่มละมุนดุจสีชมพู...
ทั้งที่ห่างกันหลายสิบเมตร แต่เย่เฟิงกลับรู้สึกราวกับว่าผ้าโปร่งนั้นกำลังปัดผ่านใบหน้าของเขาอยู่ตลอดเวลา
กระทั่งแผ่นหลังยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเสียดสี...
สบาย!