กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 256 การแสดงธรรม
แสงอาทิตย์ยามเช้าสายแรกสีม่วงสาดส่องลงบนยอดเขาหลักของเผิงไหล
ปราณม่วงบูรพาสาดส่องแสงสว่าง ทั้งยังขับไล่ความมืดมิดอันไร้สิ้นสุด
เย่เฟิงนั่งขัดสมาธิลอยอยู่กลางอากาศ เผชิญหน้ากับแสงอาทิตย์ หันหน้าเข้าหาศิษย์สำนักอวิ๋นเสียกว่าสองร้อยคน แล้วเริ่มการแสดงธรรม
“เต๋าที่อาจกล่าวได้ มิใช่เต๋าถาวร นามที่อาจเรียกได้ มิใช่นามถาวร...”
ไม่ว่าต้องแสดงธรรมเรื่องใด ใช้คำเปิดเช่นนี้ย่อมไม่ผิดพลาด!
ใบหน้าของเย่เฟิงสะท้อนแสงรัศมีสีม่วง กระบี่มายาพันเงาลอยเคว้งอยู่ข้างกาย
ทั่วทั้งร่างกายแผ่ซ่านไว้ด้วยความยำเกรงและความศักดิ์สิทธิ์!
เซียวเสวียนนั่งอยู่บนกระบี่หงหลิน นางยิ้มมองมาทางนี้ ในใจเปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจ