เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 การจัดการซากอสูรทะเล
กระบี่ห้าเล่มพุ่งทะยานออกไปดุจแสงธารที่แหวกว่าย
กาลเวลาดูประหนึ่งหยุดนิ่ง อสูรทะเลระดับแก่นทองคำระยะกลางจนถึงระยะปลายกว่าสิบตัวยังคงรักษาท่าทางโถมเข้าใส่เอาไว้ ณ ตำแหน่งห่างจากเย่เฟิงไม่ถึงร้อยเมตร
แสงห้าสีดุจเข็มร้อยด้าย พุ่งผ่านศีรษะของอสูรทะเลไปทีละตัว จากนั้นก็กระโจนเข้าสู่ร่างของอสูรทะเลตัวถัดไป...
จากนั้นก็เป็นเหล่าผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณและสร้างรากฐานจำนวนมากบนผิวน้ำ รวมถึงระดับแก่นทองคำข้างกำแพงเมือง...
อสูรทะเลเบื้องหน้าเย่เฟิงกำลังร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่าง แสงทั้งห้าสายยังคงโลดแล่นอยู่บนผิวน้ำ...
หากต้องสรรหาคำคุณศัพท์มาบรรยาย คงได้แต่คำว่า "สายฟ้าแลบและเสียงคำรน!"
“ครืน!”
อสูรทะเลระดับแก่นทองคำกว่าสิบตัวร่วงกระแทกลงเบื้องหน้าเย่เฟิง ห่างจากสวี่ซู่ที่ยังคงนอนหมอบอยู่กับพื้นเพียงไม่กี่เมตรเท่านั้น