เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 เผชิญหน้ากับเรือเหาะ
เหนือน่านน้ำทะเลตะวันออก กระบี่เล่มหนึ่งกำลังพุ่งทะยานอยู่ในระดับความสูงหนึ่งพันเมตร
กระบี่เหินขยายขนาดขึ้นจนเท่าแผ่นประตู บนนั้นมีคนอยู่สองคน
ด้านหน้าคือผู้บำเพ็ญหญิงโฉมงามที่ดูอายุไม่เกินยี่สิบปี ดวงตาดอกท้อ ใบหน้ารูปไข่ นางกำลังควบคุมกระบี่เหินไปพร้อมกับพูดคุยกับคนที่อยู่ด้านหลัง
ด้านหลังคือผู้บำเพ็ญชาย บนกระบี่เหินที่ไม่กว้างขวางนัก เขากลับใช้หมอนใบหนึ่งหนุนนอนเอนกายอย่างสบายใจ
มือซ้ายคว้ากระบี่เล่มเล็กเอาไว้ พลังเวทถูกถ่ายเทเข้าไปในนั้นอยู่ตลอดเวลา
ส่วนมืออีกข้างวางไว้ข้างกายอย่างอิสระ ปล่อยปราณวิญญาณออกมาเป็นระลอก ราวกับกำลังฝึกซ้อมสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่
คนทั้งสองนี้ก็คือเย่เฟิงและเซียวเสวียนที่กำลังควบคุมกระบี่มุ่งหน้าไปยังเกาะสามแนวหิน
“ถ้าเช่นนั้น เคล็ดวิญญาณเทพก็ไร้ผลสำหรับเจ้าแล้วน่ะสิ?”