กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 ต่างระแวดระวังซึ่งกันและกัน
เมื่อเห็นอีกฝ่ายถือกระบี่ขวางคอตัวเอง เย่เฟิงรู้สึกว่านางอาจสำแดงวิชาเดอิดาระออกมาได้ทุกเมื่อ...
ความรู้สึกนี้ทำให้เขาอยากจะโยนกระบี่เล่มเล็กในมือทิ้งไปเสียเดี๋ยวนี้
ทว่าที่นี่คือโลกบำเพ็ญที่ยึดหลักเหตุผล หาใช่โลกเทพมารที่ไหน การโยนกระบี่ทิ้งแล้วถูกอีกฝ่ายฉกชิงไปได้ บางทีอาจเลวร้ายยิ่งกว่า
เลือดของอีกฝ่ายสาดกระเซ็น ล้มลงกองกับพื้น
เย่เฟิงจดจ่อสมาธิกำกระบี่เล่มเล็กในมือไว้แน่น กลัวว่ามันจะกระโดดขึ้นมาแล้วกลายเป็นเทพมาร...
เวลาผ่านไปนานถึงครึ่งนาที...
ความสนใจของเขาสลับไปมาระหว่างกระบี่เล่มเล็ก “ศพ” และคอของตัวเองไม่หยุดหย่อน
ท้ายที่สุด