กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 50 คู่หมั้น โอวหยางเยี่ยน
ยามนี้เย่เฟิงถึงเพิ่งเผยสีหน้าอ่อนเพลียหมดแรงออกมา ก่อนจะนั่งลงบนพื้นดิน
โค่วอิงก้าวเข้าไปร่ายวิชาลูกไฟใส่บาดแผลของอสูรพยัคฆ์ เมื่อเห็นว่ามันไม่มีการเคลื่อนไหวแล้วจริงๆ จึงค่อยๆ เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง นางลงมือผ่าท้องอสูรพยัคฆ์อย่างชำนาญ หยิบขวดกระเบื้องขนาดครึ่งลิตรออกมา แล้วกรีดแผลที่หัวใจเพื่อเริ่มรองรับโลหิตแก่นแท้
จากนั้นทั้งกรงเล็บ เขี้ยว และดวงตาของเสือ นางล้วนไม่ปล่อยให้พลาดไปแม้แต่น้อย... เมื่อสัตว์อสูรตาย พลังวิญญาณในร่างกายจะเลือนหายไป หากไม่รีบจัดการ สิ่งเหล่านี้มีโอกาสถูกมลทินแห่งความตายเข้ากัดกินจนระดับลดลงได้ง่าย
ดูท่าโค่วอิงคงจะทำเช่นนี้มาหลายครั้งแล้ว จึงทำได้อย่างคล่องแคล่ว สุดท้ายนางก็ใช้กระบี่ตัดหางของอสูรพยัคฆ์ออกมา
“ศิษย์พี่ หางนี้ท่านต้องการเก็บไว้หรือไม่เจ้าคะ?”
“สิ่งนั้นมีประโยชน์อันใดหรือ?”
“ข้าได้ยินพวกเขาพูดกันว่า อวัยวะเพศของสัตว์อสูรเป็นของชั้นดี มีประโยชน์ต่อบุรุษ...”
เย่เฟิง: .....