0048

⬢⬢⬢

ตอนที่ 48 หลอมปราณขั้นสิบ

“สินค้าขึ้นชื่อที่สุดของเมืองนี้ ปลาวิญญาณซัวเปียว! ลองชิมดูเร็วเข้า ว่ารสชาติเป็นอย่างไรบ้าง?”

เมื่อเห็นอาหารยกมาเสิร์ฟ เย่เฟิงก็แนะนำให้โค่วอิงฟังด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“ตอนข้าย้งเด็กเคยถูกท่านพ่อท่านแม่พามากินครั้งหนึ่ง ศิลาวิญญาณหนึ่งก้อนต่อหนึ่งตัว ตอนนั้นข้ามีความปรารถนาอย่างหนึ่ง คืออยากกินให้เต็มคราบสักมื้อ”

เย่เฟิงสั่งปลามาสองตัว แต่ละตัวหนักเกือบครึ่งชั่ง หลังจากทอดเสร็จแล้วช่างหอมกรอบยิ่งนัก

เจ้าของร่างเดิมลืมรสชาติไปแล้ว ส่วนเย่เฟิงนั้นยิ่งไม่รู้เรื่องเลย

กัดเข้าไปคำหนึ่ง หนังด้านนอกส่งเสียงกรอบสนั่น

“อืม... รสชาตินี้... ก็ถือว่าใช้ได้”

เดิมทีตั้งใจจะพาโค่วอิงมาเปิดหูเปิดตา แต่ผลปรากฏว่าเมื่อเขาได้ลองชิมเองกลับรู้สึกว่าก็เท่านั้น