กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 หยางฝู
ณ เชิงเขาชิงอวิ๋น
ห่างจากสำนักไปหลายสิบลี้ มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ไม่เหมือนหมู่บ้านทั่วไป
ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนเป็นศิษย์รับใช้ รวมถึงญาติและผู้ติดตามของศิษย์สายนอก
การบำเพ็ญเพียรนั้นเน้นย้ำเรื่องการตัดขาดจากทางโลก
แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีคำกล่าวที่ว่าเมื่อผู้หนึ่งบรรลุมรรคผล แม้แต่ไก่สุนัขก็พลอยได้ขึ้นสวรรค์ไปด้วย
ทางสำนักได้แบ่งพื้นที่เป็นช่องเล็ก ๆ ขนาดประมาณห้าสิบตารางเมตรที่นี่ โดยเรียกเก็บค่าเช่าปีละสามศิลาวิญญาณ
เพื่อใช้เลี้ยงชีพเหล่า “ญาติ” เหล่านี้
คนส่วนใหญ่ต่างสร้างบ้านหลังเล็ก ๆ ขนาดไม่กี่ตารางเมตร จากนั้นจึงหว่านธัญพืชวิญญาณลงบนพื้นที่ที่เหลือ