กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 ลงทะเบียนเพื่อเลื่อนขั้น
ทุกคนต่างเผยสีหน้าตื่นตะลึง เห็นเพียงซ่งคุนที่ผ่านร่างเย่เฟิงไปแล้วล้มลงนอนกองกับพื้น ตบหน้าตัวเองไม่หยุด ปากอ้าหุบสลับกันไม่ขาดสายราวกับมีบางสิ่งเข้าไปข้างใน
“นั่นมันน้ำ!”
“วิชาลูกบอลวารี!”
คนข้าง ๆ เมื่อเห็นก้อนน้ำที่ครอบคลุมใบหน้าของซ่งคุนอยู่ก็จำได้ทันที
ซ่งคุนที่อยู่บนพื้นราวกับพบฟางเส้นสุดท้าย จึงรีบใช้พลังเวทอย่างเร่งด่วน
หลังจากดิ้นรนอยู่ครึ่งนาที พลังเวทที่แฝงอยู่ในก้อนน้ำก็ถูกสลายไปจนหมดสิ้น และตกลงสู่พื้นอย่างหมดแรง
“ค็อกค็อก...เจ้า...เจ้า...”
ซ่งคุนชี้มือไปที่เย่เฟิง คิดจะกล่าวคำพูด แต่เมื่อเย่เฟิงหันมองกลับมา ใบหน้าเขาก็เผยความตื่นตระหนกและหยุดชะงักไป