0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 ตระกูลเซียนเป่ยหมิง

อู๋หนิงยิ้มบางๆ เอ่ยเสียงเบาว่า “ตามสบายเถิด!”

แม้น้ำเสียงของเขาจะเบาหวิว แต่กลับดังชัดเจนเข้าโสตประสาทของทุกคนเบื้องล่าง ราวกับเขากระซิบอยู่ที่ข้างหู

เมื่อได้ยินสุ้มเสียงของเขา เหล่าศิษย์ตระกูลอู๋จำนวนมากพลันรู้สึกฮึกเหิมอย่างยิ่งขึ้นทันที

“ศิษย์มรรคา!”

“ศิษย์มรรคา!”

……

เสียงนับไม่ถ้วนประสานกันดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน ทะลวงเมฆาและทำลายศิลา

มุมหนึ่งของโถงใหญ่