เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 ตบทีเดียวก็ระเบิด
ผู้ที่ฝึกฝนจนถึงระดับเซียนแท้ระยะกลางได้ภายในอายุสามพันปี นับว่าเป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่แท้จริง
อัจฉริยะระดับนี้ในตระกูลอู๋มีไม่มากนัก วันนี้ที่มาถึงงาน มีเพียงไม่ถึงสามสิบคน
นอกจากคนจำนวนน้อยนิดที่แสดงเจตจำนงว่าไม่ต้องการแย่งชิงแล้ว คนอื่น ๆ ก็ต่างพากันขึ้นไปบนเวทีประลอง
แม้แต่ทายาทอู๋เส้าอวี๋ก็ไม่เว้น
อู๋เหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาพบว่าอู๋หนิงยังไม่ได้ขึ้นไปบนเวที “เจ้านั่น ช่างโอหังนัก ไม่เห็นพวกเราอยู่ในสายตาเลยหรืออย่างไร?”
เขาเงยหน้าขึ้นทันที มองไปยังทิศทางที่อู๋หนิงอยู่ ก่อนจะกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “ได้ยินมาว่าคุณชายอู๋หนิงมีพรสวรรค์สูงส่ง ทั้งยังเป็นผู้ที่มีโอกาสคว้าตำแหน่งผู้สืบทอดมรรคามากที่สุดในครั้งนี้ เหตุใดจึงไม่ลงมาประลองฝีมือกับพวกเราบ้างเล่า?”
“หรือว่าคุณชายรู้ตัวว่าไม่สามารถเอาชนะได้ เลยคิดจะยอมแพ้เสียอย่างนั้น?”