กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ทะ... ท่านประธานสภา... ยู... ยูนิอุส... เซเวน... มะ... ไม่เหลือแล้ว!”
บนเรือรบของกองทัพซาฟท์ที่ดีลันดาลประจำอยู่ เมื่อทุกคนบนสะพานเดินเรือเห็นการโจมตีสะเทือนฟ้าดินของกองเรือกองทัพอวกาศเอเชียตะวันออกบนหน้าจอ ต่างก็กลืนน้ำลายลงคอไปตามสัญชาตญาณ
แม้บนใบหน้าของดีลันดาลจะดูไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร แต่มือทั้งสองข้างที่กำที่วางแขนไว้แน่น ได้เผยให้เห็นถึงความตื่นตระหนกในใจของเขาตั้งนานแล้ว
[บะ... บัดซบ... กองทัพเอเชียตะวันออกแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วงั้นเหรอ...]
“ทะ... ท่านประธานสภา ตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี” นายทหารคนสนิทเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง