กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อแสงอรุณแรกของยามเช้าส่องลงสู่พื้นดิน สนามรบได้กลับคืนสู่ความเงียบสงบไปนานแล้ว เหลือเพียงเศษเหล็กกล้าและคราบเลือดแห้งที่บอกเล่าความโหดร้ายของสงคราม
"โย้ ไอ้หนู ๆ ดูท่าทางพวกนายทำได้ดีเมื่อคืนนี้นี่ อย่างน้อยก็ไม่ได้เพิ่มภาระงานให้ฉันมากเท่ากับหน่วยเลขศูนย์หก"
หน้าประตูฐานหน้าแนวของกองทัพสหพันธ์ จี๋ตานร้อยเอกถือขวดเหล้าจิบหนึ่งอึก มองไปที่หน่วย 08 ที่กลับมาแล้วเอ่ยปากขึ้น
"ร้อยเอก คุณดื่มเหล้าตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้ไม่เป็นไรเหรอ" ในห้องนักบินที่เปิดอยู่ คาเรนโผล่ตัวออกมามองไปที่ชายแก่ตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงทำอะไรไม่ถูก