กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังการประชุมวางแผนการรบสั้น ๆ สิ้นสุดลง ทุกคนต่างทยอยขึ้นเรือลำเลียงเพื่อกลับไปยังยานรบของตนเองเพื่อเตรียมตัวออกศึกขั้นสุดท้าย
“พี่อู๋หมิง รอเดี๋ยวก่อน!” ในขณะที่อู๋หมิงกำลังจะก้าวขึ้นเรือลำเลียงเพื่อกลับไปยังคุนเผิงปรับปรุง ลาคัสก็ร้องเรียกเขาไว้
“ลาคัส” อู๋หมิงหันหลังกลับไป สวมกอดลาคัสที่โผพุ่งเข้ามาหา
ลาคัสถอดแหวนวงหนึ่งออกจากนิ้วเรียวขาวผ่องของตนเอง แล้วมองอู๋หมิงด้วยสายตาที่เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึก
“พี่อู๋หมิง นี่ให้คุณ...”
อู๋หมิงมองลาคัสด้วยความอ่อนโยน เขายื่นมือออกไปกุมมือเล็กอันนุ่มนิ่มของเธอเอาไว้พร้อมกัน แล้วออกแรงดึงเบา ๆ ประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากสีแดงระเรื่อของเธอ
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ทั้งสองจึงค่อย ๆ ผละออกจากกัน สายตาประสานสบกัน