กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากอู่หมิงและลาคัสแอบเอาแต่ใจกันอยู่ครึ่งวัน ในที่สุดทั้งคู่ก็เดินจูงมือกันออกมาจากห้อง
พอดีในเวลานั้นเอง ประตูห้องตรงข้ามอู่หมิงก็เปิดออกเช่นกัน อัสลันและคิระสองคนเดินออกมาจากห้องพร้อมกัน
ทั้งสี่คนจึงจ้องมองกันด้วยสายตาแปลกประหลาด
"พวกนาย..." อู่หมิงและอัสลันเอ่ยปากพร้อมกันเกือบจะพร้อมเพรียง แล้วก็หยุดพร้อมกันอีกครั้ง
"เอ่อ นี่..." อู่หมิงคิดไปคิดมานาน ก็พูดอะไรไม่ออก กลับกลายเป็นว่าลาคัสข้างกายเป็นฝ่ายเอนกายพิงชิดเข้ามาหาอู่หมิงเองแล้วเอ่ยปาก
"อัสลัน คิระ สวัสดีตอนเช้า"