กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ค๊อก...ค๊อกๆ..."
ขณะที่ทั้งสองกำลังเล่นกันอยู่ ก็มีเสียงไอดังมาจากเตียงผู้ป่วยข้างๆ
"อ๊ะ..." ลักซ์ร้องเสียงแหลม ผลักอู๋หมิงที่กำลังจั๊กจี้เธออยู่ออกไป ปัดเกล้าเสื้อผ้าที่เลอะเทอะจากการเล่นกันเล็กน้อย จึงลุกขึ้นเดินไปที่เตียงผู้ป่วย
"คุณพ่อ คุณเป็นอย่างไรบ้าง"
ลักซ์เหลือบมองอู๋หมิงแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองพ่อของเธอด้วยสีหน้ากังวล
"น้ำ..." ซีเกลไม่ได้ลืมตา เพียงพูดด้วยเสียงอ่อนแอ
"คุณพ่อ รอแป้บนะคะ ฉันจะรินน้ำให้เดี๋ยวนี้" ลักซ์รีบหันตัวไปเตรียมรินน้ำ แต่กลับเห็นอู๋หมิงถือแก้วน้ำอุ่นยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างๆ เธอแล้ว