กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สาธารณรัฐเอเชียตะวันออก อู๋หมิงเพิ่งมาถึงนครมารก็พบว่าเซียวเฟิงรอเขาอยู่ที่นั่นแล้ว
“โอ้ กลับมาแล้วหรือ ฉันยังคิดว่าคุณจะอยู่แพลนต์อีกสักสองสามวันเป็นเพื่อนเจ้าหญิงน้อยคนนั้นเสียอีก” เซียวเฟิงเอ่ยแซว
“เสี่ยวเกอ อย่าล้อเล่นเลย คุณก็รู้ว่าสาว ๆ ในโลกนี้ไม่มีใครเป็นคนธรรมดาที่รับมือง่ายสักคน ฉันไม่กล้าไปยุ่งด้วยหรอก” อู๋หมิงลูบแก้มพูดอย่างเสียวสันหลังเล็กน้อย
“ก็แค่เด็กสาวไม่กี่คน ตราบใดที่คุณมีฝีมือ ยังต้องกลัวพวกเธออีกหรือ ถ้าไม่เชื่อฟังก็ลากกลับไปเฆี่ยนสักที รับรองว่าจะว่านอนสอนง่าย” เซียวเฟิงทำท่าเป็นผู้ช่ำชอง
“ไสหัวไป ...” อู๋หมิงโบกมืออย่างไม่พอใจ