กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในวินาทีถัดมา คิระมองเห็นเงาร่างที่หมอบอยู่ข้างทางชัดเจน สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที
“แก ไอ้เวรนี่!” คิระตะโกน
“โอ๊ะ เด็กหนุ่มผู้บริสุทธิ์ เรื่องครั้งก่อนช่วยฟังฉันแก้ตัว เอ่อ อธิบายหน่อยนะ” อู๋หมิงเช็ดมุมปากด้วยแขนเสื้อ พูดอย่างเก้อเขิน
“รู้ไหม เพราะแก ฟลายถึงบอกว่าฉันเป็นผู้ชายขี้เหนียว ไม่ยอมสนใจฉันแล้ว!” คิระนึกถึงฉากตายทางสังคมครั้งก่อน พูดพลางกัดฟัน
“แล้วดอกไม้ที่แกขโมยไปนั่นก็เป็นดอกไม้ที่ศาสตราจารย์คาโตย้ายมาจากโลกโดยเฉพาะ เพราะเรื่องนี้ ศาสตราจารย์คาโตก็มอบงานเพิ่มให้ฉันอีกหลายงาน ทำเอาช่วงนี้ฉันต้องอดหลับอดนอนพิมพ์โค้ดทุกวัน”