กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 ฉันไม่อยากไปต่างถิ่น
จางชุนเซิงไม่ได้ตอบคำถามของสวี่ชุนเยี่ยนโดยตรง เขาเพียงยิ้ม ๆ
“ผมจะคอยดูสถานการณ์ที่ลานบ้านหลังเก่าเสมอ ถ้ามีข่าวอะไร ผมจะโทรบอกเธอเป็นคนแรก”
“งั้นก็ดี ขอบใจนะ”
สวี่ชุนเยี่ยนวางสาย ใจยังสงบไม่ลง ผ่านมาหลายปีแล้ว จริง ๆ ก็แทบไม่เหลือริ้วคลื่นใด ๆ
ปีที่แล้วจางชุนเซิงยังโทษสวี่ชุนเยี่ยนว่าทำให้ชีวิตเขาวุ่นวาย ครั้งนี้โทรมาอีกครั้ง กลับไม่มีการบ่นเหมือนก่อน แต่กลับอยากช่วยเธอเต็มใจ
หลายเดือนก่อนเห็นหลิวผิงที่ขายไอติมแท่ง เธอก็รู้สึกเวทนาเช่นกัน