กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 339 สู่ขอ
พ่อของเฉินอี้ก็เดินเข้ามาด้วย
“ผมทำงานที่โรงงานแป้งใกล้ ๆ แถวนี้ ทุกวันเที่ยงกลับมาหนึ่งชั่วโมงเพื่อทำข้าวให้เธอกิน ตกดึกก็เป็นเฉินอี้ที่ดูแลแม่เขา ก็ไม่ถือว่าลำบากอะไรนัก หลัก ๆ คือเธอลุกจากเตียงไม่ได้ ต้องพึ่งพวกเราอย่างเดียว”
พ่อของเฉินอี้หันหน้ากลับมาพูดอีก
“เฉินอี้ไปดูตัวกับผู้หญิงมาหลายคนแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนคิดว่าเขาแบกภาระหนักเกินไป อันที่จริงผมก็มีความคิดของผมเหมือนกัน ผมอยากฉวยโอกาสที่ยังทำงานไหวหาเงินสักหน่อย
รอจนเฉินอี้แต่งเมียได้จริง ๆ แล้ว ถ้าภรรยาอยากทำงานก็ให้เธอทำงาน ผมก็ลาออกมาดูแลบ้านได้”