กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 334 ขอแค่ไม่ละอายใจก็พอ
สวี่เจี้ยนกั๋วเห็นลูกสาวกับลูกเขยไม่มีท่าทีจะช่วยสวี่ชุนซานเป็นพิเศษ ก็ลุกขึ้นยืนด้วยความไม่พอใจ
“พวกเธอสร้างโรงงานใหญ่ขนาดนี้ ฉันก็ไม่ต้องห่วงแล้ว ฉันแก่แล้วไม่เป็นประโยชน์อะไร ไม่มีความคิดอื่นหรอก แค่อยากให้ครอบครัวสี่คนของชุนซานใช้ชีวิตอยู่ในเมืองได้ด้วย ถึงวันข้างหน้าสวี่หลงกับสวี่ลี่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้จริง จะได้ไม่ถึงขั้นหาเงินค่าเล่าเรียนไม่ได้”
สวี่ชุนเยี่ยนรู้สึกว่าพ่อกับแม่คิดมากเกินไปหน่อย เธอหัวเราะเบา ๆ
“พ่อ พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้รายได้ก็จะค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ถึงวันข้างหน้าพวกเขามีเงื่อนไขส่งลูกเรียนมหาวิทยาลัยแน่นอน”