กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317 เงินเก็บยามแก่
ร้านที่สถานีรถไฟเพิ่งเปิดได้ 3 วัน พ่อก็ตัดสินใจเรียกแม่มาช่วยแล้ว เรื่องนี้เกินความคาดคิดของสวี่ชุนเยี่ยนจริง ๆ เพราะสองคนพ่อแม่แก่ ๆ นั้นเอาแต่ห่วงสัตว์เลี้ยงกับไร่นาที่บ้าน จะวางใจได้อย่างไร
เธอไม่ค่อยเชื่อเท่าไร จึงถามพี่ชายใหญ่อีกครั้ง
“พ่อบอกพี่เอง หรือชุนเฉียงบอกพี่?”
“พ่อบอกผมเองกับปาก พ่อบอกว่าให้ยกที่นาให้ลุงจางดูแล แล้วให้แม่ฆ่าไก่กับเป็ดทั้งหมดหอบเข้าเมือง คาดว่าอีกไม่กี่วันพวกเราคงได้กินไก่บ้านเป็ดบ้านจากที่บ้านกันแล้ว”
สวี่ชุนเยี่ยนหัวเราะเบา ๆ