กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 สมน้ำหน้า
สวี่ชุนเยี่ยนหัวเราะเบา ๆ ใบหน้าของพ่อสามีกับแม่สามีคนเก่าช่างหนายิ่งกว่ากำแพงเมือง แต่ก่อนพวกเขารังเกียจเสี่ยวหมี่ว่าเป็นตัวกินเงิน เกลียดเธอกับตัวตัวว่าเป็นตัวซวย ยังอยากให้พวกเขาตายไปเร็ว ๆ เสียอีก
บีบจนสวี่ชุนเยี่ยนต้องกระโดดแม่น้ำ แต่ทั้งครอบครัวของพวกเขาก็ยังแกล้งทำเป็นทำงานอยู่ในนาได้หน้าตาเฉย
พอเห็นเธอใช้ชีวิตในเมืองได้ดีขึ้น ก็มาขอคืนสินสอดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จะเอาตัวตัวไป ท้าทายเส้นตายของเธอไม่หยุดหย่อน
สวี่ชุนเยี่ยนมองกระหม่อมของปู่เสี่ยวหมี่ แล้วพูดขึ้นช้า ๆ
“ตอนนี้หัวของคุณปู่ยังเจ็บอยู่ไหม พี่ใหญ่ของฉันอยู่บ้านเพื่อนบ้าน ให้ฉันเรียกเขากลับมาไหม”