กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 ครอบครัวชุนเซิงคัดค้านชุนเยี่ยน
ทั้งสามคนรีบรุดกันไปอย่างสุดกำลัง แต่พอถึงโรงพยาบาลก็ยังสายไปก้าวหนึ่ง หมอถอดเครื่องมือและอุปกรณ์ทั้งหมดออกไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว
“ทำใจให้ดีนะ”
จางชุนเซิงคุกเข่าลงตรงหน้าเตียงของแม่ ร้องไห้โฮ
“แม่ ลืมตาขึ้นมาดูสิ ผมพาชุนเยี่ยนมาเยี่ยมแม่แล้ว”
จางถิงถิงก็ร้องไห้เสียงดังเช่นกัน
“ย่า ตื่นขึ้นมาสิ ฮือ ๆ …”
ในห้องผู้ป่วยมีบรรยากาศโศกเศร้าแผ่กระจายไปทั่ว ไม่รู้เป็นเพราะอะไร จู่ ๆ สวี่ชุนเยี่ยนก็รู้สึกวิงเวียน คลื่นไส้ กระเพาะอาหารปั่นป่วนราวกับคลื่นซัดสาด
เธอพยายามสุดกำลังที่จะควบคุมตัวเอง แต่ก็ควบคุมไม่ได้จริง ๆ
“อ้วก … อ้วก …”